Oppdatering

Nå er det lenge sidan sist eg har skrevet noko her. Det har vore ganske travelt for meg, og eg har ikkje tatt meg tid til å legge ut noko, så nå blir det ei lita oppdatering om kva eg har gjordt i det siste...

Sumo

Her borte blir det bare meir og meir travelt, men innimellom har eg likevel tid til å få med meg både det eine og det andre av lokale skikker og merkverdigheter. Denne gongen var det sumobryting som stod på lista over serverdigheter. Det å gå på sumokamp er absolutt noko som bør opplevast viss du oppheld deg i Japan over lengre tid, men det er kanskje ikkje nødvendig å vera der frå begynnelsen av... Det held på frå 12-6, og dette er nok litt i lengste laget. Fyrst er det dei ikkje fullt så gode, å så blir dei betre og betre etter kvart, med mesterane på slutten. Det vart meir folk etter kvart, men det er ein del som kjem frå begynnelsen av. Dei dyraste plassene er heilt framerst, og var alle fylde mot slutten (kunne aldri tenkt meg å sitta der. Tenk om du er så uheldig å få ein 200kg tung mann på deg! Då hadde det ikkje vore mykje igjen av lille Astrid!!) Men forbausande populær sitteplass... Det var òg ein stor flokk stod utanfor og venta på sumo-san:) Følte meg nesten som ei filmstjerne når eg kom, med folk ståande på begge sider som knipsa bilder. Kjendiser desse her... Sumofolk har visstnok også veldig pene koner... Sponsorar Den eine mesteren. Tauet med desse papirstrimlene på er noko ein kan sjå rundt tre og steiner av og til. Markerer hellige ting på shinto-vis. Det var dei to toppbryterane som hadde dette, og fekk meg litt til å tenke på trestubber... Han her var skikkelig sumo-fan. Kunne ikkje sitte stille, men gjekk rundt og heia som bare ein menn frå kansai kan. Høgrøysta...

Misjonærer på tur!

Dette misjonærmøte reiste både NMS- og frikirkemisjonærane på tredagers tur til Sasayama. Dette er det mest ute på landet eg har vore i Japan, og ein veldig fin opplevelse. Maten var herlig, bad i onsen (varm kilde) var nydelig, og eg slo Nathan i shogi (japansk sjakk). Det var greit å koma seg litt vekk frå det vante gjenge, og ut i verda... igjen... meir... eller noko... :)Kjekker en vanleg sjakk, men fremdeles litt kjedeleg heilt i begynnelsen. Eg vil heller at ting skal skje litt fortere, og det er begrensa med mulige trekk i begynnelsen. (derfor liker eg igo betre, men det er ikkje så mange som speler det, sjølv her i Japan)Hmm.. lurer på kor på dette kartet me er nå? :P

Hanami I

Dette er første del av x anntal hanami-innlegg. Hanami er japansk for å stirre på blomster, noko japanere gjer med aller største innlevelse. Akkurat nå er det plommetrea som står i blomst, men ettersom våren kjem vil nok andre tre slå følge. Eg var med PG, Therese og Ivan til Osaka castle for å beskue underet, og vart like betatt av japanerane som av dei vakre blomstene. Litt merkeleg var det nok òg å kjenne blomsterlukt i kulda (var litt forkjøla så nesa virka ikkje heilt, men eg lukta då litt...) Her er nokre av inntrykka eg fekk...Osaka castleJapanere fotograferer......og maler...Kor mange fotografer sneik seg med på dette bilde, tru?

Huset mitt

Før eg kom til Japan fekk eg høyra at eg skulle bu i eit lite hus bak kyrkja. Då fekk eg dette bilde i hode av eit bitte lite hus, mellom svære skyskrapere. Sidan eg er i Japan og greier... Huset mitt. Ikkje akkurat trengt opp imellom skyskrapere...Stua mi. Bordet som drukner i teppet er mitt nyinnkjøpte kotatsu. Det har ein liten ovn under bordplata, så eg holder meg god og varm under der.KjøkkenLite vaskerom. Meir eller mindre ute. Kaldt...Her er oppvasken min. Det er tak over, så den kan henge ute sjølv om det regner. Ellers har eg bad og soverom. Eg bor egentleg ganske svært for ein person:)

Snø?

Snø er mangelvare her i området, så derfor gjorde me som alle andre byboere. Viss snøen ikkje vil koma til Astrid, så må Astrid reise til snøen! I begynnelsen av januar reiste eg, Odd Bjarne, Rut Therese og Ivan for å bestige Mount Kongo, eller Kongo-san, som lokalbefolkninga kaller det... Me var litt bekymra for regn på vei bort, men det viste seg å snø i plassen for... å lykke! Som dei hardføre nordmennene me er, avslo me tilbudet om å kjøpe brodder, og gjekk på med godt mot. Smal bratt sti? Ikkje problem! Men me tok den sikre veien ned. (og angra litt på at me ikkje hadde kjøpt brodder, for dette gjekk glatt) Flott tur, og endeleg litt vinterfølelse (ellers er det kaldt, regn, elller begge deler...)Rut Therese og Odd Bjarne. Viktig å følge stien:)Denne jakken er veldig praktisk for alle som skal finna meg. Lyser veldig fint opp mellom alt det svarte, grå, beige, brune, og ellers nøytrale fargane japanere har på vinterklærne sine:) Rotete og usamanhengane innlegg ferdig!

Nytt år

Sidan eg er litt treg av meg, så kjem nyttårsoppdateringa i midten av januar... Men, men, eller som dei seier i Japan "Sho ga nai" (ikkje noko å gjer med det). Nyttår her er, som jula heime, ein familieting. Då bruker dei tid med familien, et nyttårsmat, og besøker tempelet. Og forresten, fyrverkeri er ein sommerting... Så kva skal ein stakkars ettåring gjer? Svar: Reise på nyttårsbesøk! Eg, Rut Therese og Ivan reiste den "lange" veien til Hanan, litt sør for Osaka, for å besøke Odd Bjarne (tok bare ca 1,5-2t med tog. relativt passe tid her). Åt god mat, og gjekk litt turer.Fra venstre:Ivan, Rut Therese og Odd Bjarne Herligt å gå tur ved sjøen. ikkje muligt der eg bur... Blåste veldig òg:)